Wydarzenia

Tytuł nawiązuje do wystawy, która odbyła się w 2001 roku pt. „Pozaginania rysunkowe” w budynku Instytutu Sztuk Pięknych WA UMCS w Lublinie. Była to wówczas prezentacja „odjazdów” rysunkowych czy też form różnorodnych i interdyscyplinarnych, związanych ze współczesnym rozumieniem sztuki. Sytuacja sprzed 25 lat równie dobrze może wydarzyć się i dzisiaj, choć wiadomo, że nie szukamy tego co już było ale ciągle tego czego nie ma! Rysunek jako taki jest podstawową formą zapisu; jest tzw. momentem pierwotnym, służącym do rozpoczęcia różnorodnych działań wszelkiego typu, od szkiców i projektów po performance np. Coś, co określamy jako pozaginania ma swoje odniesienia do tegoż nie całkiem prostego czy płaskiego bytu rysunku, raczej szukamy czegoś, co tak jak czas ulega „zagięciu” i przeniesieniu w pole jego zagadkowej tożsamości, nie jako formy usługowej wobec np. malarstwa ale jako bytu podstawowego i pierwotnego w rozumieniu nie akademickim. W tym wypadku tzw. forma studyjna rysunku staje się typową przeszkodą akademicką; zamiast pomagać, przeszkadza w rozwoju. Powoduje stagnację i zawęża poszukiwania do funkcji typowo szkolnych. Ostatecznym sensem tej wystawy będzie próba odnalezienia tych znaczących postaw, sposobów i rozstrzygnięć, które znalazły już swoje miejsce w sztuce i tych, które powstaną jako formy przekraczające byt rysunku jako takiego. W obecnej sytuacji gdzie wszystko albo prawie wszystko przybiera postać tzw. cyfrową i dość trudno oddzielić od siebie tożsamości świata realnego i cyfrowego, wracamy do realności prostych choć „pozaginanych”.