Wydarzenia

przykładach z historii sztuki zobaczą jak zmieniał się stosunek do śmierci na przestrzeni epok – od grozy i moralizatorstwa po romantyczną melancholię i awangardowy niepokój aż po współczesne, wielowymiarowe realizacje. Prowadzenie: Kamila Śpiewla-Kasperek.

Uczestnicy przyjrzą się średniowiecznym danse macabre, opowiadającymi o wszechwładnej śmierci, zarządzającej metafizycznym królestwem anonimowych zmarłych oraz ekspresyjnym wizerunkom Chrystusa na krzyżu, podkreślającym wartość bolesnej ofiary. Poddadzą analizie barokowe martwe natury zwane vanitas, nieco makabryczne, bo nieodłącznym ich elementem jest ludzka czaszka, oczywisty symbol przemijania życia, zaszczytów i bogactwa. W dziełach romantyzmu objawi się nam kult śmierci jako aktu wolności i buntu, wyrastający z fascynacji zaświatami i duchami, z traktowania śmierci (również samobójczej) jako ucieczki od cierpień oraz jej heroicznej wersji – złożenia ofiary z życia za ojczyznę. Obejrzymy też poruszające wizje artystów XIX i XX wieku, symbolistów i dekadentów, pełne emocji i głębokich znaczeń. Wśród nich pojawią się również obrazy cmentarzy, czasem opustoszałych, czasem wypełnionych żałobnikami podczas obrzędów pogrzebowych lub zaduszek. Motyw ten służył artystom do poruszania tematów przemijania, ale też pamięci, melancholii oraz duchowości.