Wydarzenia
Zobacz wszystkieKierunki rozbudowy i modernizacji międzywojennego Lwowa
Wykład z cyklu: „Cienie wojny. Spotkania o stratach i pamięci”: „Kierunki rozbudowy i modernizacji międzywojennego Lwowa: rozwój przestrzenny – architektura – urbanistyka” wygłosi dr Ewa Bukowska-Marczak.
Okres międzywojenny był czasem intensywnej rozbudowy i modernizacji Lwowa. Mimo licznych trudności w mieście powstało wiele ważnych obiektów użyteczności publicznej. Rozwijało się również budownictwo mieszkaniowe. Już na początku lat 20. władze miejskie dostrzegały konieczność budowy nowych mieszkań w związku ze stratami wojennymi, przeludnieniem oraz napływem ludności do miasta. Inwestycje wspierały zarówno władze miejskie, jak i spółdzielnie mieszkaniowe, instytucje publiczne oraz prywatni inwestorzy. W celu ożywienia handlu po zniszczeniach spowodowanych pierwszą wojną światową oraz promocji przemysłu i rolnictwa południowo-wschodniej Polski uruchomiono Targi Wschodnie. Pierwszy raz zorganizowano je we wrześniu 1921 r.
W 1930 r. Lwów został poszerzony o nowe dzielnice podmiejskie. Była to inwestycja dość kosztowna; poza tym wpływy miasta na początku lat 30. zostały dosyć mocno ograniczone ze względu na Wielki Kryzys. Okres po zakończeniu Wielkiego Kryzysu przyniósł intensywny rozwój architektury modernistycznej, zarówno w budownictwie mieszkaniowym, jak i w inwestycjach publicznych. Doskonałym przykładem tego nurtu jest budynek Miejskich Zakładów Elektrycznych zaprojektowany przez Tadeusza Wróbla i Leopolda Karasińskiego. W tym czasie w mieście powstawały również wzorcowe osiedla mieszkaniowe, do których należała kolonia Towarzystwa Osiedli Robotniczych na Sygniówce oraz Kolonia Profesorska na Krzywczycach.