Wydarzenia

Osoby uczestniczące w warsztatach z cyklu „Na ludowo” wykonają lekkie, ażurowe ozdoby przestrzenne. Do ich tworzenia wykorzystywano proste, naturalne materiały – słomę, groch, fasolę oraz pióra, a z czasem również kolorową bibułę i papier.

Wiosenne pająki ludowe obok bożonarodzeniowych podłaźniczek należały do najważniejszych dekoracji wiejskich izb w Polsce. W okresie przesilenia wiosennego, wykonywano je od nowa jako znak odrodzenia, nadziei oraz zapowiedź pomyślności i obfitych plonów. Do ich tworzenia wykorzystywano proste, naturalne materiały – słomę, groch, fasolę oraz pióra, a z czasem również kolorową bibułę i papier. Wiosenne pająki wyróżniały się bogatszą kolorystyką niż zimowe, nawiązując do budzącej się do życia przyrody. Pająki przyjmowały różne formy – od prostych konstrukcji po skomplikowane żyrandole, kule czy „pająki tarczowe”. Dziś tradycja ta przeżywa renesans, a pająki ludowe wracają do nowoczesnych wnętrz jako element etnodesignu, nawiązujący do natury i ekologii.