Autor maksymy „Człowiek – to brzmi dumnie” zmarł w podejrzanych okolicznościach, prawdopodobnie otruty przez swoich pobratymców. Wiele wskazuje, że to inna sentencja ciągle jest na fali – „Ludzie ludziom zgotowali ten los”.

A teraz proszę państwa odpowiedzcie sobie na bardzo trudne pytanie: Czym i kim wypełnicie ten tytuł: Europejska Stolica Kultury. Sztuczną inteligencją?

Dawno, dawno temu na swojej drodze spotkałem dwóch szczególnych typków, odurzonych sztuką tak jak ja i tylko z nią w roli głównej wiążących swój los.

Onegdaj, kiedy byłem jeszcze nastolatkiem i mieszkałem w internacie, internatowy wychowawca ostrzegał mnie przed skutkami czytania nadmiernej ilości książek, groził mętlikiem we łbie, a ja głupi myślałem, że jaja sobie ze mnie robi.

W filmie Agnieszki Holland o Franzu Kafce żebrak prosi o koronę. Kafka odpowiada, że ma dwie – możesz mi wydać? Żebrak bierze dwukoronówkę i odchodzi, a Kafka zostaje na ulicy, krzycząc o odpowiedzialności za słowa. Krzyczy bo wierzy, że słowa mają moc.

W 1990 roku już za piątym razem zdałem egzaminy na wymarzone studia. Wymyśliłem, że wyprawa na Kamczatkę będzie adekwatna do mojego sukcesu.

Jakby dzwonili ateiści, to powiedzcie, że mnie nie ma – Bóg

Jako że rzeczywistość dookoła traci stabilność, nie wszyscy jesteśmy pewni swojego dalszego losu. ZUS jawi się jako nieprzewidywalny, zatem najlepszą perspektywą na przyszłość pozostaje inwestycja w życie pozagrobowe.

Jako że rzeczywistość dookoła traci stabilność, nie wszyscy jesteśmy pewni swojego dalszego losu. ZUS jawi się jako nieprzewidywalny, zatem najlepszą perspektywą na przyszłość pozostaje inwestycja w życie pozagrobowe.

Jak dotychczas nie wykształciła się we mnie potrzeba posiadania idola. Oparłem się również przynależności do subkultur młodzieżowych, partii politycznych i organizacji społecznych. Po drodze miałem kilka kulturalnych zauroczeń: a to Herman Hesse; a to zespół Can; Werner Herzog czy Joseph Beuys – wszyscy z Niemiec.

Trudno wierzyć w nic... Ponoć każdy, a może co drugi dojrzały, zdrowy na umyśle homo sapiens, od wielkiego dzwonu winien zgłębiać tajemnicę ludzkiego żywota. Skąd się wziąłem, po jaką cholerę tu jestem i dokąd się zabiorę? Takie problemy winny zaprzątać jego łepetynę, a nie tylko kasa i ciupcianie. A na sam koniec warto się zastanowić co będzie dalej: Piach? Niebyt? Niebo? Piekło? Pustka? Nicość? A może powtórka?

„Panie Krzysiu, trzeba załatwić: * wycinki nad Bugiem * mega elektrownia PV w Holi * wieża telefoniczna gdzieś * 3 spalarnie śmieci w Lublinie * 700 drzew do wycinki przez gazowników w Lublinie * biogazownia pod Włodawą * ferma drobiu gdzieś * zagrożone bobry w Czechówce * plany robót przeciwpowodziowych na Bugu i na Wieprzu * kopalnia żwiru * kopalnia torfu * chomiki w wykopie na Orkana * zagrożone łąki powyżej Zalewu *

Z niepokojem, a nawet przerażeniem, patrzę na wschód, na eskalację chorych ambicji groźnego demona. Od czasu do czasu losy milionów ludzi zależne są od jednostki, która możliwe, że w swoim bycie zaznała krzywdy i ma ambicję własnym nieszczęściem obdarzyć miliony innych ludzi.

Do niedawna festiwal Open City przyrządzany był na miejscu z lokalnych produktów, co więcej dedykowany był konkretnym przestrzeniom, konotacjom historycznym i kulturowym.

Na początku lat 90. ubiegłego stulecia zdechła komuna i wyzwoliła gospodarkę oraz wiele aspektów życia społecznego z „dobrodziejstwa’’ centralnego sterowania.

TEMPUS OMNIA SANAT – Wszystko ma swój czas.

Stuknęło już 35 lat, kiedy to przeflancowaliśmy się lub zostaliśmy przeflancowani z Utopii do życiowego paradygmatu gospodarki wolnorynkowej.

Zdecydowana część ludzkiej populacji rozmnaża się płciowo, śp. Andrzej Kot do niej nie należał.

Czasami zdarza mi się czytać kilka książek w tym samym przedziale czasu. Z tego powodu (nie zawsze) dochodzi do ich wzajemnych interferencji, spontanicznych fuzji, wymieszania treści.

Parę tygodni temu odnotowałem pewien brak w mieście Lublinie.